istanbul escort kartal escort pendik escort ümraniye escort anadolu yakası escort tuzla escort sultanbeyli escort
ANA SAYFA > Yazarlar > İmbat MUĞLU > 12 EYLÜL GELECEĞE DARBE YAPTI

12 EYLÜL GELECEĞE DARBE YAPTI

İmbatMUĞLU
Sosyal Medya :
18 Eylül 2018, Salı 15:48
623 kez okundu

 

 

 

 

 

Türk demokrasi tarihinde "kara bir leke olarak yerini alan 12 Eylül 1980 askeri darbesinin üzerinden 38 yıl geçti. Bu darbenin neden, sonuç yada tarihsel sürecini anlatmak yerine o kara lekeli dönemin idam, kötü muamele ve insan hakları ihlalleriyle zihinlerdeki yerini nasıl koruduğunu birebir yaşamımda bir yaşanmışlığı daha doğrusu bir dramı anlatarak özetlemek istiyorum.

12 Eylül darbesi benim ve akranlarımın üstünde atamadığı, zihninden silemediği büyük acıların, sosyolojik kalıntıların, psikolojik travmaların adıdır. Darbenin yapıldığı dönemde daha çocuktum yada çocuktuk bir çoğumuz. Beden küçük olsa da acı çok büyüktü. 1980 yıllında amcam Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrenciydi. Mekteb-i Mülkiye’nin bahçesinde olan her öğrenci bugün olduğu gibi o yıllarda siyasi faaliyetlerde çokça aktif bir o kadar da başarılı bir öğrencilik hayatları vardı.

Amcamda onlardan biri idi.12 darbesi önce gençliği hedef almış. kanlı darbenin aktörleri hedefe aldığı gençlerin içinde tercihlerini başarılı gençlere yana kullanmış ve bu tercihe kurban olan gençliği ölünceye kadar vücutlarında izleri silinmeyecek yaralar ve beyinlerinde atamayacakları travmalar bırakmıştır. Darbenin yapıldığı yıllarda köyde yaşıyorduk. Her gün jandarma ya da sivil kıyafetli silahlı kişilerin evlerimizi istedikleri saatte gelip her şeyi tekme ile yıktıklarında her saniyemiz korkulu bir bekleyişle geçerdi.

Korkuyorduk ama elimizde bir şey gelmiyordu ne sığınacak nede gidecek hiç bir yerimiz vardı. Ne bir mercide ulaşacak dayımız nede ata toprağını terk edecek paramız vardı. Çocuk, genç, kadın, erkek, yaşlı demediler yeri geldi coplandık yeri geldi işkence gördü küçük bedenlerimiz. Bazen de gündüz saatlerinde Jandarmanın geldiğini görünce o çocuk yaşta köyün çok uzağında olan taş mağarada saklanır, karanlık çökünce köyün yolunu tutardık.

Bu korku maalesef Üniversite yıllarımıza kadar yakamızı bırakmadı. Kardeş kardeşe düşman edilmiş aynı evde aynı çatıda aynı anneden aynı babadan canlar kanlı bıçaklıydı. Yıl 1987 Amcam yaklaşık 7 yıldır hapiste bende ilkokul 3. Sınıftaydım. O dönemde Benim yaşıtlarım ya da benden 3-4 yaş büyük olan erkek çocuklar ya hapislerde ya da aileler büyük şehirlere kaçmış kimse kalmamıştı ölüm korkusundan dolayı köyümüzde.

Ben ve dedem dışımda kimse neredeyse bilmezdi Türkçe konuşmayı hele okuma -yazmayı hiç kimse bilmezdi. Okula giden bir ben vardım ben de zaten ilkokul 3.sınıfa kadar ancak Türkçe konuşmayı öğrenmiş; yazmayı ve okumayı ise bilmiyordum, sadece ve sadece konuşmayı öğrenmiştim öğretmenlerden dayak yiye yiye. Dedem bir gece yarısı beni uykuda uyandırdı ‘’Oğul gidiyoruz’’ dedi . Dedeye soru sorulmaz örfümüze göre ben de soramadım zaten.

Dedemle önce ahıra gittik samanların içinde saklanmış 2 kitabı dedem bir un çuvalını koydu,1 kazma 1 de kürek aldı yola koyulduk. Yaklaşık 1 saat yürüdük. Köyden epey uzaklaşmış dedemin daha önce belirlediği bir kayanın yanında durduk. Bir süre dinlendikten sonra dedem kazmayı aldı yarım saatten fazla kazı yaptı. Korku bir o kadar da heyecanla sadece izliyordum.

Aklıma bir tek  dedem hazine mi arıyor sorusu geliyordu. Çünkü bizim köylerde uzun dönem Ermeniler ve Ruslar yaşamış. Bize hep bu toprakların altı altın dolu masalları anlatılırdı. Ben hazine avcılığı hayallerine tam dalmışken dedem kitapların içinde olduğu çuvalı kazıdığı çukura gömdü. Sonra kayanın belirli yerlerine işaretler koyduktan sonra tekrar köyün yolunu tutmak için biraz dinlenme arası verdi. Ne diye kayalara işaretler yapıyordu soramadım dedeme.

Hazine avcılığı düşüncesi yerine o işaretler neydi o kitaplarda ne vardı sorusu meşgul etti.  Cevabını araştırmak yada öğrenmem imkansızdı çünkü o dedemle benim sırrımdı başka kimseler bilmezdi. Bir yanda da öğrenmekten korkuyordum çünkü öğrendiğim cevap ya benim kaldıracağım bir cevapsa nasıl yaşarım onca korkudan sonra bir de bununla. Yine de her gece o kitabı düşünürdüm, kitaplar ne olacak ,ne vardı onların içinde.

Bazen gizlice aramaya çıkardım kitapları gömdüğümüz bölgeye ama her kaya birbirine benziyor izler de kaybolmuştu çoktan .Yıl 1995 amcam tahliye olmuş eve dönmüştü. Ama ev onun doğduğu büyüdüğü ev değildi, şehirde o şehir değildi. Çünkü bu sefer de PKK terör örgütü baskısı yüzünden köy boşaltılmış İzmir’e göç etmiş ve gece kondu kargir bir daireye 14 kişilik bir aile yerleşmiştik. Bir yaz gecesi sofradayız sıcaklık 38-39 derece.

Dikkatimi amcamın üzerindeki uzun kollu oduncu gömleği çekmişti. Amcam belli etmese de ter ve revan içindeydi. O an soramadım neden amca kısa kollu bir gömlek giymiyorsun diye. Sonradan öğrendiğim de amcamın vücudunun her tarafında işkence izleri vardı ve halende var. O gün sofrada yıllardır benim aklımı hep meşgul eden soruyu dedeme sorma cesaretini kendimde bulunca  sordum “Dede seninle gömdüğümüz kitaplar neydi, neden sır gibi sakladık şimdiye kadar “ diye. Sofra da bulunan herkes bir anda sus ve dedeme baktılar .

Dedem ağlamaklı oldu ve geçiştirmeye çalıştı ama amcam dahil tüm aile soruyu tekrarlayınca cevap vermek zorunda kaldı. Cevap netti. Çocuklarım kitabın içeriğini ya da kitabın ne olduğunu bilmiyorum zaten bilmem de imkânsızdı. Çünkü okuryazar değilim biliyorsunuz. Bildiğim tek şey Mehmet’im tutuklanınca ona ait ne varsa çocukluk lastik çarıkları dahil hepsini yaktım yalnız bu iki kitap kalmıştı. Mehmet’im yatınca hep başucunda duruyordu.

Darbeden sonra  onları uzun bir dönem ahırda sakladım sonra bunları da yakma kararı aldım ama yapamadım. Oğluma ait tek geriye kalan bu iki kitaptı. Mehmet’imin cezaevinde çıkacağına dair hiç umudum yoktu. Çünkü her gün bir bir arkadaşları asılıyor yada intihar etti diye cesetleri ailelerine teslim ediliyordu. Bende kendimi buna hazırlamıştım.

Oğlum ölürse tek hatırası bu iki kitap kalsın ki .

Size torunlarıma anlatacak bir şeyim olsun dedi ve o koca adam ağladı biz ağladık.
NOKTA….
 
Dr.İmbat MUĞLU


PAYLAŞ

Yazara Ait Diğer Makaleler

13.07.2019 DÜNYANIN ACİL KODU S-400

11.07.2019 Srebrenitsa Katliamı…

08.07.2019 NATO KAFA NATO MERMER

05.07.2019 S-400 HAVA SAVUNMA SİSTEMİ

19.06.2019 BAŞARAMADILAR BAŞARAMAYACAKLAR!

23.05.2019 YOK ARTIK !

20.05.2019 19 MAYIS BAĞIMSIZLIK DİRENİŞİ

16.05.2019 İTİRAFÇI TERÖRİSTLERE PARA ÖDÜLÜ

13.04.2019 Şehit Esma el-Biltaci

11.04.2019 GÜVENLİ BÖLGESİZ BİR SURİYE

08.04.2019 ORTADOĞU’DA OLMANIN BEDELİ

25.03.2019 KOD ADI GOLAN HEDEF BÜYÜK İSRAİL DEVLETİ

21.03.2019 ‘’Bir aşk hikayesi;Tunceli...’’

18.03.2019 Dünya tarihini değiştiren savunmamın adıdır ÇANAKKALE...

17.03.2019 16 MART 1988 HALEPÇE KATLIAMI

04.03.2019 DERİN YARANIN ADIDIR 28 ŞUBAT

12.02.2019 ABD VE AVANESİNİN ÇELİŞKİLERLE DOLU SURİYE POLİTİKASI

05.02.2019 SURİYE İÇİN ZAMAN BOLİVYA SAATİ

30.01.2019 ÜNİVERSİTELERE PAPAĞAN ALMAYIN !

26.01.2019 TÜRKİYE- SURİYE İLİŞKİLERİ

15.01.2019 ABD’NİN SURİYE TUTARSIZLIĞI

13.01.2019 BABA ÖZLEMİ

23.12.2018 TARİHİN EN BEYAZ GÜNÜ SARIKAMIŞ

08.12.2018 SON EVRENSEL İMPARATOR SULTAN II.ABDÜLHAMİT HAN

02.12.2018 ERZURUM MİNİ DÜNYA KUPASINI ERZURUM YÜKSEK İRTİFA KAMP MERKEZİNE İSTİYOR

28.11.2018 FIRAT'IN DOĞUSU NERESİDİR VE NEDEN ÖNEMLİ?

14.11.2018 FIRAT'IN DOĞUSU NERESİDİR VE NEDEN ÖNEMLİ?

09.11.2018 ÖDÜL ALAN TERÖRİST

28.10.2018 BİZİM CUMHURİYET..

22.10.2018 Kundaktaki Bebekten Korkan İnsanlık Düşmanı PKK’nın Katil Yüzü

30.09.2018 Kadim Şehir Cizre

10.09.2018 9 EYLÜL’de ’’Megalo İdea’’ DENİZE DÖKÜLDÜ


SEN DE DÜŞÜNCELERİNİ PAYLAŞ!

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yükleniyor